اینم یه شعر قشنگ از حکیم انوری ابیوردی بزرگوار: ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم*** کاندر طلب راتب هر روز بمانی*** رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز*** تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی*** نی گوشهٔ کنجی و کتابی بر عاقل*** بهتر ز بسی گنج و بسی کامروانی*** گر بی‌خردان قیمت این ملک ندانند*** ای عقل خجل نیستم از تو که تو دانی*** فرعون و عذاب ابد و ریش مرصع*** موسی کلیم‌ لله و چوبی و شبانی