نگاه همه به پرده سينما بود.
(جشنواره فيلم هاي 10دقيقه اي ...)
اکران فيلم شروع شد.
شروع فيلم: تصوير سقف يک اتاق بود...
دو دقيقه از فيلم گذشت
چهار دقيقه ديگر هم گذشت
هشت دقيقه ي اول فيلم تنها تصوير سقف اتاق بود!
صداي همه درآمد.
اغلب حاضران سالن سينما را ترک کردند.
ناگهان دوربين حرکت کرد و آمد پايين
و به يک کودک معلول قطع نخاع خوابيده روي تخت رسيد..
جمله زيرنويس فيلم: اين تنها 8 دقيقه از زندگي اين انسان بود و شما طاقتش را نداشتيد.
پس قدر زندگيتان را بدانيد!

پسندیده شده توسط